Epilepsie

Het Klokhuis over epilepsie!

De aflevering over epilepsie

In de aflevering over epilepsie kun je zien wat epilepsie is. Kinderneuroloog Kees legt aan Maurice uit dat epilepsie niet alleen verschillende oorzaken heeft, maar ook veel verschijningsvormen kent. Inge heeft een paar keer per week een aanval en soms zijn die voor andere mensen niet eens te herkennen. Ze vertelt aan Maurice hoe dat voelt.

Kijk hier de aflevering terug na de uitzending op televisie:

 

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

Inge met epilepsie

IngeSinds Inge 2 jaar is, heeft ze epilepsie. Ze is in de aflevering 12 jaar. Ze heeft meerdere aanvallen per dag, ze voelt ze aankomen: schokken, trillen, wegzakken. Ze is dan vaak even helemaal weg en daarna doodmoe. Ze kan nergens alleen heen en ze draagt een helm met fietsen en schaatsen etc. Ze neemt dagelijks medicijnen. Ze baalt er, nu ze ouder wordt, steeds meer van dat ze niet alleen ergens heen kan.

 
 
 
 

Hoe gaat het nu met Inge? 

Inge is kort geleden geopereerd! Tijdens een heleboel onderzoeken (te zien in de aflevering) heeft de chirurg gekeken waar de aanval in haar hersenen begint. Deze plek, de epilepsiebron, heeft hij tijdens de operatie verwijderd. De operatie duurde ongeveer 7 uur en was erg zwaar voor Inge. Wil je meer weten van de operatie en hoe het nu met Inge gaat, kijk dan hier naar het filmpje.

 

Andere kinderen met epilepsie

Vera heeft epilepsie

Hoi! Ik ben Vera, ik ben 12 jaar oud en ik zit nu in de brugklas. Ik heb al heel lang last van epilepsie. Eigenlijk al zo lang als ik me kan herinneren. Volgens mijn moeder al vanaf toen ik in groep 3 zat.

Ongeveer om de 4 maanden heb ik last van een grote aanval. Zo’n aanval duurt ongeveer 5 minuten, maar gelukkig merk ik daar zelf niets van. De aanval zelf doet geen pijn, maar ik ben wel een tijdje buiten bewustzijn. Het kan dus wel gevaarlijk zijn als ik bijvoorbeeld op de fiets zit. Dan kan ik vallen en mezelf veel pijn doen.

Ik heb ook kleine aanvallen. Die heb ik een paar keer per dag. Vooral ’s ochtends en ’s avonds. Zo’n kleine aanval noem je een absence. Tijdens zo’n absence ben ik een halve seconde eigenlijk buiten bewustzijn. Dan heb ik mijn ogen even iets langer dicht. Soms mis ik dan bijvoorbeeld de uitleg van de juffrouw.

Mijn epilepsie gaat nooit meer echt over. Er zijn wel medicijnen die kunnen helpen. Ik moet wel 6 of 7 pilletjes per dag. Gelukkig zijn die niet echt vies, ik neem ze gewoon lekker in met iets zoets. Die pilletjes zijn wel heel erg belangrijk. Als ik ze niet in zou nemen, zou ik meer grote aanvallen hebben.

Soms heb ik heel veel absences. Dat kan betekenen dat er een grote aanval aankomt. Voor die momenten heb ik noodmedicijnen. Ik kan dan kiezen uit pilletjes, of druppeltjes die je in je wang moet masseren. Die druppeltjes werken iets beter, het medicijn komt dan namelijk sneller in je bloed. Ik kies toch vaak voor de pilletjes. Die druppeltjes smaken namelijk heel vies en bitter!

Er zijn best wel veel dingen die ik niet kan omdat ik epilepsie heb. Ik kan bijvoorbeeld niet naar de disco of de kermis. Door de felle knipperlichten kan ik heel snel een aanval krijgen. Ook mag ik niet naar het zwembad, dat vind ik het ergst. Als ik in het water een grote aanval zou krijgen, zou dat slecht kunnen aflopen. Gelukkig mag ik wel zwemmen als mijn vader mee gaat!

Ik voel me gelukkig niet anders dan andere kinderen omdat ik epilepsie heb. Het is soms wel heel irritant, maar het is niet anders. Ik moet er mee leven. Gelukkig begrijpen al mijn vriendinnetjes het wel. En ze helpen me erbij! Ze vergeten zelfs vaak dat ik het heb. Dat is heel fijn. Voor hun ben ik gewoon Vera!

Siebe heeft alleen 's nachts aanvallen

Siebe is 13 en zit in de 2 havo sportklas. Hij heeft al sinds dat hij 9 was last van epilepsie. Bij hem is het alleen net even iets anders dan bij Inge en Vera. Hij heeft namelijk alleen 's nachts last van aanvallen. Wil je weten hoe dat zit? Kijk dan het onderstaande filmpje!

 

Epilepsie links

Deel deze pagina met je vrienden!