Wel goed juichen! blogt NOS-China-verslaggeefster Garrie van Pinxteren

Wat zegt de Chinese commentator bij de wedstrijden atletiek in het Vogelnest hier in Peking? Hij zegt iets anders dan zijn Engelse en Franse collega’s. Of eigenlijk: hij zegt meer.

De commentator licht niet alleen toe wat er in het stadion gebeurt, hij probeert het publiek in een moeite door ook nog een beetje op te voeden. Hij legt bij herhaling uit dat het goed is om sporters aan te moedigen, dat het gewenst is om voor ze te klappen, en dat ze voor hun geweldige prestaties toch zeker bijval verdienen. Het publiek reageert daar goed op. Als ze gevraagd worden om applaus, dan klappen ze heus wel. Maar uit zichzelf doen ze niet zo veel.
Als de Russen een wave proberen in te zetten, wordt die niet echt overgenomen door de rest van het stadion. En de sportster die voor haar hink-stap-sprong probeert om het publiek ritmisch aan het klappen te krijgen, moet behoorlijk haar best doen voordat het zover is.

Alleen als er Chinese sporters meedoen, is de sfeer anders. Die kunnen wel op spontane bijval en aanmoediging rekenen. Toch lijkt het hele supportersgebeuren voor veel Chinezen nog een beetje nieuw. Het publiek geniet ervan als buitenlandse supporters geschminkt en met nationale vlaggen om hun schouders naar voren stormen om hun nationale sporters aan te moedigen. Prima, al die buitenlanders die zo uit hun dak gaan, maar voor veel Chinezen een tikje te wild om na te volgen. Liever dan zich helemaal in de wedstrijden te storten, laten ze zich fotograferen met het stadion op de achtergrond. Aan zo’n foto heb je uiteindelijk toch het langste plezier.

presentatoren, sportwedstrijden