Hoe gaat het nu met Sunrise? Imke blogt

Vanavond gaan we met zijn allen naar Hans-Peter en Anky kijken. Ik verwacht dat het een hele spannende avond gaat worden! Raar ook om te zien, hoe iedereen hun kür rijdt, terwijl ik aan de kant sta en zo graag ook mee had willen doen.
Met Sunrise gaat het al iets beter. De kogel is al rustiger en minder pijnlijk, dus dat is fijn. Vrijdag vliegen we naar huis, ik in een ander vliegtuig dan Sunrise, maar gelukkig hebben we nu kunnen regelen dat Anja met Sun mee mag vliegen. De afgelopen paar dagen zijn raar geweest. Eigenlijk heb je niet echt ergens zin in, maar je moet wel bezig blijven om je zinnen te verzetten. Dus we zijn door verschillende mensen op sleeptouw genomen en hebben lekker geluncht, zijn naar de Giant Buddha geweest (wat erg mooi was) en daarna ook weer lekker gedineerd. Natuurlijk zijn we ook nog naar de springruiters gaan kijken. Ook dat was weer een bijzondere ervaring. Het is ongelooflijk hoe dingen anders kunnen lopen, dan dat iedereen verwacht. Marc en Angelique reden super rondjes, terwijl Vincent en Gerco het relatief moeilijk hadden. Marc en Angelique zijn makkelijk door naar de finale en Gerco gelukkig ook nog nipt. Door het samenzijn met de springers in het Olympisch Hotel raak je weer meer betrokken bij hun sport en word het allemaal nog weer spannender, dus ook naar hun finale kijk ik uit! Tot slot wil ik graag iedereen bedanken voor de hartverwarmende reakties die ik gehad heb naar aanleiding van de blessure van Sunrise. Echt super! Nu op naar de finale en hopen dat we nog een hele mooie medaille erbij krijgen!
paardendressuur, paardensport
Hoe gaat het nu met Sunrise? Imke blogt
Met Sunrise gaat het al iets beter. De kogel is al rustiger en minder pijnlijk, dus dat is fijn. Vrijdag vliegen we naar huis, ik in een ander vliegtuig dan Sunrise, maar gelukkig hebben we nu kunnen regelen dat Anja met Sun mee mag vliegen. De afgelopen paar dagen zijn raar geweest. Eigenlijk heb je niet echt ergens zin in, maar je moet wel bezig blijven om je zinnen te verzetten. Dus we zijn door verschillende mensen op sleeptouw genomen en hebben lekker geluncht, zijn naar de Giant Buddha geweest (wat erg mooi was) en daarna ook weer lekker gedineerd. Natuurlijk zijn we ook nog naar de springruiters gaan kijken. Ook dat was weer een bijzondere ervaring. Het is ongelooflijk hoe dingen anders kunnen lopen, dan dat iedereen verwacht. Marc en Angelique reden super rondjes, terwijl Vincent en Gerco het relatief moeilijk hadden. Marc en Angelique zijn makkelijk door naar de finale en Gerco gelukkig ook nog nipt. Door het samenzijn met de springers in het Olympisch Hotel raak je weer meer betrokken bij hun sport en word het allemaal nog weer spannender, dus ook naar hun finale kijk ik uit! Tot slot wil ik graag iedereen bedanken voor de hartverwarmende reakties die ik gehad heb naar aanleiding van de blessure van Sunrise. Echt super! Nu op naar de finale en hopen dat we nog een hele mooie medaille erbij krijgen!
paardendressuur, paardensport
dinsdag 19 augustus 2008 | 14.39 uur | reacties (0)