Wauw,een reusachtige libelle!

Het is eindelijk weekend! Na al die lange schooldagen is het weer erg leuk om vrij te zijn. Vandaag brachten we mijn moeder en mijn zusje naar het vliegveld. Ze gaan naar Terschelling, nou het Terschelling van Australië; Bali, een eiland in Indonesië.

 

Daarna ging ik met mijn broertje en papa naar het park. Het is lekker dichtbij en je kan gewoon lopen, in tegenstelling met andere plaatsen in Perth. En het was niet zomaar lopen, zeker niet vergeleken met Nederland; we gingen door lange straten, heuvel op (ook al waren het meer bergen) heuvel af.

 

We liepen tussen het lawaai van de papegaaien en het babygekrijs van ‘de kraaien van hier’ (ja, ze maken een babygeluid). Na een partijtje voetballen moesten we onze vesten uit doen door de hitte, MIDDEN IN DE WINTER!

 

 

 

 

Na een half uurtje jeu de boules spelen gingen we naar huis, nou ja, bijna naar huis; het kon wel even wachten toen we een reusachtige libelle op onze tas zagen. Ik wilde hem pakken, maar hij was erg verzwakt, dus ik liet hem maar met rust. Ik had nog nooit zo’n grote libelle gezien.

 

 

 

 

De libellen in Nederland zijn wel wat kleiner! Nadat we hem op het gras hadden gezet gingen we weer naar huis. En dat was dan wel het bijzondere voor vandaag.