IJsbreker

Mustafa_ijs

Ik heb nog nooit zo gelukkig met hoofdpijn thuis gezeten. Dat komt door een item dat ik vandaag heb gemaakt. Maak jij al uitzendingen dan Mustafa? Jazeker. Ik zal het even uitleggen. Ik ben nu al een tijdje bezig als presentator. Dat is eigenlijk best gek, want ik ben nog niet op tv geweest. Dat komt doordat het altijd eventjes duurt voordat de opnames van het item en de sketches klaar zijn, en er een mooi geheel van is gemaakt. Ik ben dus vlak na de zomer al begonnen, met itempjes in mijn T-shirt. Maar inmiddels ben ik bezig met items in een dikke jas en een grote sjaal om mijn nek. Want het is koud in Nederland. Bibberdebibber.

En regisseur Uif vond het een goed idee om daar maar eens gebruik van te maken. Hij wilde wel eens weten hoe ijsbrekers werken. Dat zijn boten die bevroren vaarroutes ijsvrij proberen te maken door, de naam zegt het al, het ijs te breken. Ik vond het wel een leuk idee. Maar waar op welke route lag nou genoeg ijs om een ijsbreker voor nodig te hebben, dacht ik. “Het IJsselmeer” zei Uif. “Ja hoor, alsof het ijs daar dik genoeg is om de scheepvaart in de weg te zitten, zei ik.” “Je ziet het vanzelf wel,”grinnikte Uif.

Dus ging ik ‘s morgens vroeg (om half 5 mijn bedje uit) met cameraman Rene naar Lelystad. Daar stapten we op de boot bij de hilarisch grappige schipper Lub. We namen een kopje koffie om wakker te worden en op te warmen. En toen, hup het IJsselmeer op. En de vaarroutes zagen er op zich goed uit. Een dun laagje ijs, maar daar braken we heel makkelijk doorheen. Dus ik lachte naar Uif. Maar hij lachte heel geniepig terug. “Lub, ga even van de vaarroute af, dan kunnen we mooi zien hoe dik het ijs is,”zei hij tegen de schipper. Ik keek naar buiten en schrok me een hoedje. Het ijs was op sommige plekken wel 30 centimeter dik. “Lub, kun je hierop lopen dan?,”vroeg ik aan de schipper. Hij stopte de ijsbreker en zei: “Ga je gang maar.” Filmpje!

Na wat glij-, ren- en springwerk op het ijs, gingen we de boot weer op. Lub wilde ons wel even laten zien hoe sterk zijn boot was. Hij zocht een plekje op met kuierijs. Dat is ijs dat al gebroken is, maar door de wind op elkaar gestapeld en weer is vastgevroren. Dan heb je dus soms ijs dat op een berg lijkt en wel 2 meter hoog kan zijn! Ik wilde natuurlijk wel even zien hoe dat eruit zag. Dus ik ging vooraan de boot staan en keek over de rand terwijl Lub zijn boot op volle kracht over het kuierijs liet rammen. En dat ging zo hard dat er een stuk afgebroken ijs omhoog schoot en bovenop mijn hoofd terecht kwam. AUW!!

Maar het was heel erg gaaf om te zien hoe bikkelhard die ijsbreker door het ijs ramde. Dus ik veegde het ijs van mijn hoofd en ging lekker verder. Aan het eind van de dag was ik kapot, maar het was zo’n gave dag geweest. Ik had wel een kleine buil op mijn voorhoofd. Daar moest dus wat ijs op. Thuis pakte ik een theedoek en wandelde ik naar de koelkast. Wat bleek. Het ijs was op. Lekker is dat...