KONINKLIJK BEZOEK
Hieronder mijn verslag van de spannende draaidag.
Vandaag gaan we naar Paleis Soestdijk!
Mijn moeder woont vlakbij dus ik ben er echt heel vaak langs gereden. Altijd heb ik me afgevraagd hoe het er binnen uit ziet. Waar zouden ze eten? Aan een hele grote tafel met porselein en zilver en kristal, of net zoals wij thuis? Hebben ze ook een gewoon toilet of eentje met gouden kranen? Nemen ze zelf de telefoon op of hebben ze daar bedienden voor?
Daar fantaseerde ik altijd over bij het zien van dat grote witte statige gebouw langs de kant van de weg. ’s Ochtends vroeg en ’s avonds laat liepen er altijd konijntjes over het gazon. En altijd stonden er wachters bij de poort die vriendelijk zwaaiden. Ik keek altijd even of de vlag uithing. Want als die wapperde kon je zien dat prinses Juliana en prins Bernhard thuis waren.
Nu ze zijn overleden wappert er geen vlag meer. Er staan geen wachters meer langs de weg. Maar sinds kort en tot 2009 mag het gewone publiek een kijkje nemen in het paleis. En dat is heel erg bijzonder. Nu kom ik eindelijk te weten waar koningin Beatrix altijd verstoppertje speelde toen ze nog een klein prinsesje was.
Als we komen aanrijden wordt de poort speciaal voor ons open gemaakt. Kathelijne van het paleis vergezelt ons de hele dag. Ze zorgt ervoor dat ik geen dingen zeg die niet waar zijn. Ik mag bijvoorbeeld niet zeggen: hier at de Koninklijke familie altijd kip, patat en appelmoes. Want misschien hielden ze daar wel helemaal niet van.
We mogen in alle zalen kijken. In de werkkamers van prinses Juliana en prins Bernhard, in de keuken, de eetkamer, de vertrekken van de bedienden… Echt overal. Overal hangen mooie schilderijen en kroonluchters. Veel spulletjes zijn al weggehaald maar je kan nog zien op de muren waar er foto’s en persoonlijke schilderijen hebben gehangen door de verkleuring van het behang. Bij de werkkamer van prins Bernhard hangt nog een opgezette neushoorn aan de muur.
In de oude kinderkamer van koningin Wilhelmina, dat is de oma van koningin Beatrix, zijn groeistreepjes op de muur aangebracht. Je kan daar precies zien hoe groot iedereen was op welke leeftijd. ‘Trix 7 jaar 7 maanden oud’ staat op de muur. En ‘Juliana altijd zonder schoenen gemeten’. Wat een gek idee dat ze daar allemaal met een liniaal boven hun hoofd tegen de muur hebben gestaan!
Uiteindelijk gaan we de tuin in. Nou ja, tuin. Het lijkt wel een heel park. Na een flink eind lopen staat er achter in het bos ineens een klein huisje. Het lijkt wel het huisje van de zeven dwergen, net uit een sprookje. Want alles in dit huisje is heel erg klein. Een heel klein oventje, toiletje, wasbakje, openhaardje. Alles is er op kinderhoogte gemaakt. Dit huisje is gebouwd toen koningin Beatrix werd geboren. Hier kon Beatrix met haar zusjes spelen en logeren. Niemand heeft hier nog mogen kijken. Behalve ik dan. Ja en jullie, als jullie de uitzending over Paleis Soestdijk gaan bekijken.
woensdag 17 oktober 2007 | 22.48 uur | reacties (10)
Hoi Aniek en Thalina! Ze hebben me nog niet gevraagd voor Wie is de mol. Ik twijfel een beetje of ik daar wel aan mee moet doen. Want je moet de hele tijd andere mensen in de maling nemen voor dat programma. Dan ben ik toch niet echt een goed voorbeeld voor kinderen. Ben wel benieuwd wat jullie van m'n andere programma '13 in de oorlog' vinden! Groetjes, Lisa