Wawawiwa!!!!
Vanavond is mijn aflevering over de reddingshelikopter van de Marine op tv.Lees hier wat ik over de opnamedag op mijn weblog heb geschreven...
Niet normaal!! Wat ik vandaag allemaal heb meegemaakt zal ik niet gauw vergeten zeg. Hoe heftig! Vandaag was ik de hele dag op pad met de Search en Rescue helikopter van de Marine in Den Helder. Leuk, zul je denken, vliegen boven de waddenzee. Nou nee hoor, er was veel meer aan de hand. Ik speelde zelfs een belangrijke rol in de helikopter. Vandaag was ik de kikker. Kikker?!, ja wacht, ik leg het even allemaal uit.
De Search en Rescue helikopter rukt uit wanneer er mensen op zee in nood zijn en zo snel mogelijk naar de kant moeten worden gebracht. Dat kan bijvoorbeeld zijn als er een boot is omgeslagen of er op zee een ongeluk is gebeurd. De bemanning van de SAR-heli bestaat uit 2 piloten, een arts, een hoist operator en de kikker. De kikker is de man of vrouw die aan onderaan de heli hangt, de mensen oppikt en meeneemt omhoog. Die gekke naam heeft de kikker omdat ie niet alleen mensen vanaf schepen redt, maar ook uit zee. Nou, en ik was
vandaag dus die kikker. Kikker Bart! En dat is geen eitje kan ik je vertellen. Natuurlijk had ik met Erik (kikker van beroep) al geoefend in het zwembad en hadden we de procedures uitgebreid doorgenomen, maar dat leek op geen enkele manier op het echte werk.
Op open zee is alles anders en nergens mee te vergelijken. Allereerst het lawaai en de wind van de helikopter. Daar hing ik, onder een brullende machine, je hoort niets of niemand, je begint rondjes te draaien omdat het waait, en de zee komt snel dichterbij. Ik zie de drenkeling onder de metershoge golven verdwijnen en moet draaiend het overzicht bewaren. Maar net als ik te water ga slaat er golf over me heen en ben ik het helemaal kwijt. Met een hap zout in mijn mond vraag ik me van alles af. Had ik de sling nog goed vast? waar is Erik gebleven? En niet vergeten altijd één hand aan de haak te houden! Erik speelde de drenkeling zo echt (hij ligt met zijn hoofd in het water) dat ik bijna denk dat alles echt is en dat er een leven op het spel staat. Het kost me alle kracht om erik met één hand in de sling te krijgen en vlak bij me te houden. Ondertussen klotsten de golven over ons heen en klopt mijn hart in mijn keel. Nog even volhouden!! Toen Erik eindelijk vast zat kon ik de heli een teken geven en werden we met zijn tweeen omhoog getrokken door de hoist-operator. Zo! Dat was een opluchting.
Toch konden we nog niet rustig aan doen. Erik moest nog veilig aan boord worden gebracht. Hangend aan de rand, met erik tussen mijn benen, duw ik hem de heli binnen. Dat ik daar vergat de haak vast te houden was jammer, maar gelukkig niet heel erg, want erik was gered!!! En ik had de dag van mijn leven.
woensdag 16 januari 2008 | 14.38 uur | reacties (1)
leuk cool fat gaaf bart groetjes floris